“Zodra je je vleugels hebt uitgeslagen, zul je besluiten. Als je naar de hemel kijkt, zul je weten: dat is waar je hart zich thuis zal voelen!”
Een adaptatie van vroeg Italiaanse geschriften van Leonardo DaVinci voor het stuk Sogno di Volare gecomponeerd door Christopher Tin. Een stuk wat draait om de menselijke droom van vooruitgang en het verleggen van grenzen.
En dat is natuurlijk vandaag de dag nog steeds actueel. Want, voorzitter, we leven in een tijd van fundamentele verandering: de vierde industriële revolutie. Technologische ontwikkelingen volgen elkaar in ongekend tempo op. Dat biedt volop kansen, maar ook tal van uitdagingen.
En dat is natuurlijk niet nieuw. De drie eerdere industriële revoluties brachten ook maatschappelijke onrust en tal van grote uitdagingen met zich mee. Nu staan we dus weer voor fundamentele vragen. Wat betekent kunstmatige intelligentie voor ons werk, onze samenleving en nog fundamenteler voor wat het betekent om mens te zijn? Daar bovenop komt dan nog een opeenstapeling van crises in Nederland en een landelijke politiek die maar niet tot oplossingen komt.
Voorzitter, daarbij is één ding duidelijk. De uitdagingen van de wereld van morgen gaan we niet oplossen op de wijze van het verleden. Als gemeente Zaltbommel hebben we gelukkig een goede uitgangspositie. Maar een goede uitgangspositie is geen garantie voor een goede toekomst. Daarvoor is verandering nodig.
Dat begint bij een duidelijke, samenhangende en vooral richtinggevende visie. Een visie die daadwerkelijk keuzes durft te maken en daarmee richtinggevend is. Zonder zo’n visie worden we namelijk meegevoerd door de wind van het moment.
De vraagstukken waarover we hier in de raad besluiten worden complexer. Denk aan toenemende regelgeving van hogerop, uitdagingen rondom ons energiesysteem of het verdelen van de schaarse ruimte in onze gemeente. Dat vraagt om een raad die zich inhoudelijk goed verdiept, die niet blijft hangen in het verleden, die er is bij bijeenkomsten in de regio, die kritische vragen stelt en die verder vooruitkijkt dan één raadsperiode. En bovenal voorzitter, een raad die het debat open voert op de inhoud, niet langs de scheidslijn tussen coalitie en oppositie.
We maken veel beleid, maar regelmatig geen oplossingen. In de dagelijkse realiteit merken inwoners namelijk nog veel te weinig van dat beleid met mooie ideeën. Dus is meer sturen op resultaat essentieel. Doeltreffendheid en doelmatigheid belangrijker maken. Daarbij is betere participatie ook een belangrijk hulpmiddel. Zonder goed te weten wat er speelt of wat de lokale situatie is wordt het komen tot oplossingen namelijk behoorlijk lastig.
Voorzitter, afrondend. De toekomst laat zich niet voorspellen maar we kunnen er wel richting aan geven. Blijven we vasthouden aan het vertrouwde omdat het veilig voelt? Of durven we onze blik te verruimen en nieuwe wegen te verkennen? Belang van Zaltbommel kiest voor dat laatste. Want als we onze vleugels durven uit te slaan ben ik ervan overtuigd dat we de uitdagingen van de toekomst aankunnen. En waarschijnlijk ontdekken we dan, net als in het muziekstuk Sogno di Volare, dat onze grootste beperking onze eigen aarzeling om te vliegen was.